یکی می خواستم بگم که به عنوان یک انسان ما نباید خیلی به دو چیز فکر کنیم

  • یکی چیزهایی که دست ما نبوده مانند بدن و ظاهر... و بدونیم که دست هیشکی نبوده... مگر خصوصیات اخلاقی و روحی که ما در اون تاثیر داریم.
  • دوم چیزهای گذشته.

هرچه از نگاه احساسی به نگاه منطقی برسیم بهتر می تونیم احساس و رفتارمون رو کنترل کنیم و حتی از احساسمون لذت ببریم.. به قولی احساس سوار ما نباشه بلکه ما سوار احساس باشیم و بدونیم کی و کجا و به چه اندازه از احساسمون لذت ببریم... از طرفی سعی کنیم حس خوب عشق و وفاداری رو نسبت به کسانی که دوستشون داریم مثل زن و فرزند و خونواده رو تقویت کنیم.... بعضی وقتها دیدن واقعیات و حفظ یک رویه منطقی در درازمدت آرامش بخش و مفید هست.... قبول نسبیت در دنیا یک دید منطقی هست... اینکه ما یکی هستیم از ملیونها انسانی که الان زندگی می کنند و ملیاردها انسانی که تا به حال در مکانها و زمانهای مختلف زندگی کردند.... پس تمرکز باید روی داشته ها باشه....