گفتم مهم در لحظه بودن هست... اما شاید تو باید به این نتیجه برسی که ما انسانها به هم احتیاج داریم... همه مون به دیگری احتیاج داریم... این فقط تو نیستی که به دیگران احتیاج داری، این نیاز دیگران هم هست ... این نیاز همه ماست... و وقتی نیاز همه ماست پس چرا براوردش نکنیم؟

قضیه دیگه این بود که قرار نیست چون بقیه یک کاری می کنند من هم بکنم. من افکار و ایده ها، سلایق و شرایط خودم رو دارم و خودم تشخیص می دم انگیزه کارام چیه...

قضیه بعدی این بود که تو بقیه رو زیادی بزرگ کردی خیلی از اینها خودشون نمی دونند دارن چکار می کنند یعنی ایده آلی وجود نداره و هیشکی هم نیست که ایده آل جلو بره... هر کسی یه جوریه و تو هم جور خودت....