افکار  من

عجب موشی به صحرا حمله ور شد.

زمین از هیبتش زیر و زبر شد.

تمام کشت و زرع دهقانُ خورده.

که دهقان زین خسارت خاک به سر شد.

دو ده سال است این موش گشته پیدا

خسارت ها زده بر کل صحرا

نه دارویی، نه سمی، نه علاجی

نه از زیر زمین می آیه بالا

برای دفع این موش به هر سویی دویدم

هر آنکس هر چه طبابت کرد خریدم

نیفتد کارگر بر روی این موش

شدم نومید دل از محصول بریدم.

صبح روز یکشنبه یکی از کشاورزان قدیمی شهربابک با دبه ای پلاستیکی که 4 موش در آن داشت وارد دفتر نشریه بابک زمین شد و با گله مندی و واژه های دردمندانه و غمناک گفت: سالهاست که موش های صحرایی با خسارتی که می زنند جان را به لب کشاورزان رسانده اند و کسی گوشش بدهکار نیست. آن سر دنیا برای خودشان به کره ی ماه می روند و ما اینجا برای کنترل چهار تا موش مانده ایم. 

کربلایی عباس می گوید: کاش این هایی که تروریست ها را در منطقه متلاشی و زمین گیر کرده اند و آمریکا را به زانو در آورده اند یک راه مبارزه و علاج برای مقابله با موش هایی می کردند که اینجا سالهاست ما را زمینگیر کرده اند و سم نمی خورند و در مقابل سم هم مقاوم شده اند. او با ذکر خاطره ای از قدیم می گوید: در زمان شاه وقتی اسدلله اعلم نخست وزیر بود برای واکسن دامهایم به دامپزشکی شهربابک مراجعه کردم. شخصی به نام دکتر زمانی واکسن دام هایم را بدون دریافت وجه نپذیرفت. من هم به نخست وزیر نامه نوشتم و او را انوشیروان زمان خطاب کردم و از دامپزشکی که به اینجا فرستاده اند ابرازی گله مندی نمودم. چند روز بیشتر نگذشت که از دفتر نخست وزیری دو نفر بازرس به شهربابک آمدند و با توبیخ دامپزشک کار همه ی دامدارن را به رایگان انجام داند. اما حالا سالهاست که ما از مروجین کشاورزی و حفظ نباتات اداره جهاد کشاورزی شهربابک برای دفع این موش ها کمک خواسته ایم اما هیچ راهکاری به ما ارائه نداده اند.

بیش از 20 سال است که به وزیر کشاورزی و به سازمان جهاد کشاورزی استان نامه نوشته ام و بارها به جهاد کشاورزی شهربابک رفته ام اما اقدامی نشد و موش ها روز به روز بیشتر می شوند. آن هم موشهایی که سم نمی خورند، لابد باید برای مقابله با آها از خارج از کشور کمک بگیریم حالا دعا می کنم که ملخ ها نیایند و الا ملخ از رو و موش ها از زیر به خاک یکسان مان می کنند.

کربلایی عباس پورامینی