انتقاد امری خوب و سازنده حساب می شه، چه در مورد خودمون، چه در مورد دیگران، در مورد امور مملکت و غیره..... اما تعمیم یک مورد به همه چیز درست و منطقی نیست.... مثلاً چون فوتبالمون نتیجه نگرفته پس همه مدیریت و مملکت مشکل دارند یک تعمیم هست.... چون فلان طرف بدون کارشناسی انچام شده پس همه طرح ها ما غلط هست.... یا برعکسش ... در آمریکا همه طرح ها اصولی و درست و در اینجا همه چیز غلط هست... اینها تعمیم هایی هستند که نه درستند و نه مشکلی رو حل می کنند غیر از حس سرخوردگی.... باید مشخصاً گفت که بله توی این قسمت خوب عمل کردیم، اما توی این قسمت انتقاد وارد هست و باید درستش کنیم.... در مورد خودمون هم همینطوره... اگر یک کار اشتباهی انجام دادیم نباید کل کارهامون رو زیر سوال ببریم... نباید بگیم همه کارهای من همینه ..... البته متاسفانه در بحث اعتماد به نفس این قضیه وجود داره، یعنی ما با انجام کارهای درست معمولاً حسمون به اینکه کار بعدی رو هم می تونیم درست انجام بدیم بیشتر می شه و با انجام کارهای به شکست خورده، حسمون یا ترسمون یا اعتمادمون در مورد اینکه بعدی هم ممکنه به شکست بخوره بیشتر می شه....ولی اگر تعمیم ها رو بذاریم کنار و یا کار بچه مون و دیگران رو هم اینطوری قضاوت نکنیم، به خودمون و دیگران کمک کردیم.