آیا من دارم زندگی می کنم و یا خودم رو عذاب می دم؟ که چی بشه؟ آیا راحت بودن، سلامت و خیلی کارهای دیگه در کنار خانواده مهمتر از برخی اهداف نیست؟ آیا نباید تعادلی باشه که بعداً پشیمون نشم؟

 

دیگه واقعاً خسته کننده شده.... بی خیال همینی که هست... زندگیت رو بکن.... به قول یارو زندگی مثل یک خوابه .... که میون دو عدم قرار گرفته!