وقتی دنبال خوشی و راحتی هستی و یا لحظاتی رو تصور می کنی که خوشی... در اون لحظات در واقع به همون لحظه و خوشی و نیرو و فکری که در همون لحظه هست فکر میکنی... چون اگر قرار باشه دوباره برای همون لحظه هم ترس قضاوت و قیاس و غیره پیش بیاد دیگه زندگی در اون لحظه با اون حس و حال و هوای خوش نیست... باید لحظه رو برای لحظه نگه داشت... و در همون فکر خوشیش غرق شد...