بعضی قضاوتها رو نمی شه صداقت یا حقیقت نامید، مثلاً بگی بله فلان قوم زشت هستند و این یک حرف صادقانه و حقیقت است درست نیست، چون یک نوع قضاوت هست و به دنبالش نوعی احساس میاد. اما صادق بودن و گفتن حقیقت خیلی خوبه....

در مورد کشور خودت و مردم خودت شاید دوست داشته بگی که همه عالی و خوشکلترین هستند، ولی اولاً این حرف به همون نسبت قبل نوعی قضاوت با احساس هست و از طرفی حقیقت و یا صداقت نداره... صداقت اینه که اونها رو به خودت نبندی و سعی کنی به عنوان یک ناظر بی طرف در مورد خوب و بدشون حرف بزنی.... 

نتیجه اینه، که اولاً صادق بودن و حقیقت گفتن و ثانیا عاری از قضاوت خوب و بد بودن....