ببین همون بحث تعادل هست و انصاف یعنی باید دو طرفه است.. لازم نیست الکی بد بگی لازم نیست الکی خوب بگی، لازم نیست کلاً ناامید بشی، لازم نیست یه باری خیلی هوایی بشی.... این یک مهارت هست که بتونی حتی برخلاف میل ذاتیت حرف های منصفانه بزنی.... با تمرین و تکرار این نوع نگاه در تو نهادینه می شه... کمال طلب نباید باشی... بتونی خودت رو جای دیگران بگذاری... بدت نیاد... هر چیز که به دیگران روا هست به تو هم روا هست و برعکسش....

وقتی این همه مشکلات رو می بینی دید منطقی تری رو دنبال کنی، شکرگزار باشی... بفهمی چی رو بگی و چی رو نگی.....