چند روزه دارم جدی تر تمرینش می کنم.... همینکه ایده آل گرایی رو ول کردم اضظراب فرو کش کرد... گفتم هر چی شد... مهم نیست کامل باشه و یا تاثیر خاصی بگذارم... و به قولی باید بیشتر در لحظه زندگی می کردم... هر چه پیش آید خوش آید... از دنیا ،مناظر ، آدمها لذت ببرم بدون ایجاد ایده آلها... این قضیه می تون از موارد کوچک شروع بشه مثل بی اهمیت بودن به برخی وسواسهای کوچک و کم کم اینها رفع می شن.... و خوش بینی و مثبت اندیشی هم برای کم کردن استرس مفید هست... پرهیز از چای، تنفس، زندگی در لحظه، مدیتیشن و ....