به نظر میاد حضور در لحظه به این معنی هست که از اول تصمیم می گیری هیچ کاری قرار نیست در مورد کسی و یا احساسی انجام بدی... هیچ کاری... پس اگر قرار نیست کاری در موردش کنم پس چرا اصلاً بهش فکر کنم. البته می تونی نظارت کنی اون فکر یا احساس چه جوری تو رو تحت تاثیر قرار می ده، خوشحال می شی یا ناراحت یا مضطرب یا .... ولی تصمیم داری در این لحظات هیچ کاری در موردشون نکنی. البته باید بیشتر بفهمش ولی چیزهایی که جواب داده همون حس غذا خوردن، حس دوش گرفتن، حس مسواک زدن و همینطور بی محلی عمدی به برخی اضطراب ها، انگار می گی حالا که اینطوره من می خوام برعکسش رو انجام بدم....