افکار  من

نگاه کن، زل بزن... لزومی به عکس العمل آنی هم نیست... نگاه کن، بشناس، برانداز کن، تصمیم بگیر، بگذر و یا حرفی بزن.

آخه تو شاید فکر کردی باید همیشه لبخند زد و چه می دونم تعارفاتی کرد... نه رک باش... بعضی وقتها حسش نیست... و باید شکل بگیره و باید اجازه شناخت و شکل گیری بهش بدی... باید بی فکر و خیال تر باشی... این انگار همه جا باید مد نظر باشه...