افکار  من

برای اینکه برخی حساسیتها و کمال طلبی هات رو کمتر کنم باید بگم صد سال دیگه هیچ کدم از این آدمهایی که می شناسی از جمله خودت دیگه روی دنیا نیستی و چند سال بعدش حتی کسی تو رو به یاد هم نمیاره و فراموش می شی.... بله تلخه... ولی هم واقعیت است و هم تلنگری است که بدونی در این دنیای وانفسا وقت و مجال کمال طلبی نیست... به همین خاطر ساده تر بگیر مسائل رو... از وقت و حال لذت ببر... بی هوا حرفت رو بزن و کارهات رو بکن... اما به هر حال این رو هم بدون ... نه تنها خودت باید بدونی که همین مسئله اینقدر فکر خیلی ها رو درگیر کرده که اونها هم غیر از خود و اطرافیانشون مجالی بری فکر کردن به بقیه رو ندارند... و به همین خاطر بفهم که بابا اینقدر بچگانه فکر نکن که چی شد و چی گفته شد و چی نشد و کدوم کم نقص بود و نبود...