این مطلب رو بارها نوشتم ولی انگار باید هی یادآوری کنم... می شه موفق بود، می شه لذت برد، می شه بی خیال بود و حساس نبود و می شه خوشی کرد... به شرط اینکه با ساز و کار این دنیا کنار بیای... و یکی از این سازو کارها کمال طلب نبودنه... یعنی تلاش کنی ولی وسواس اینکه توی همه زمینه ها صد بشی رو نداشته باشی... این یک اصل است... به معنی موفقیت یا عدم موفقیت نیست... اصلا خیلی جاها نباید از کلمات ارزشی استفاده کرد... هر چیزی یک تجربه است... باید یادگرفت و تجارب رو بکار بست ولی همیشه خوشحال بود...

برای خوشحال بودن منتظر فرصت نشد... برای خوشحال بودن نباد منتظر باشی که هیچ مشکلی نباشه... نباید منتظر باشی که همه چیز در سقف باشه... باید از هر فرصتی که آرامش نسبی داری برای خوشحالی استفاده کنی....