بی قضاوت بودن یعنی خیلی روی مسائل ارزش نگذاری... بیشتر هدفت یادگیری باشه... هدفت نسبی باشه... نسبت به موقعیت و اطلاعات قبلی هر تجربه می تونه درس های جدیدی داشته باشه... پس ارزش گذاری شکست و یا موفقیت معنی نداره... در هر دو حالت شاید بشه بگی موفقیت است... در هر دو حالت چیزی یاد گرفتی و باید پیش بری...

حس ها مختلف است... در حالی که شخصی درجات بالای علمی داره ممکنه در چاپ یک مقاله موفق و در چاپ مقاله دیگری موفق نباشه... نباید دومی باعث نگرانی و دلخوری بشه... حالا تصور کن شخص بی سوادی که انجام یک کار و یا داشتن یک درآمد رو موفقیت می دونه و با همین خوشحال است... مسلما از لحاظ علم و سواد همچنان شخص اول در درجه بالاتری است اما شخص دوم هیچگاه به اون مسائل برخورد نداشته...

پس شخص اول باید نسبت به موقعیت واقعی خود واقف باشه و اتفاقات رو مبنای قضاوت قرار نده

از طرفی وقتی برای پرفکشنیسم یا کمال طلبی نیست... اینکه بخوای همه چیز صد در صد باشه ... هیچ مشکلی پیش نیاد ... همه جوانب در نظر گرفته بشه باعث طولانی شدن پروسه می شه... الان من برای دفاع مقالات کافی دارم... پس بی خیال همه چیز ... فراموش کن انگار نه انگار .