از زمانی که دیگه فکر قبل و بعدش رو نمی کنم... میام خونه فکر نمی کنم و پذیرفتم خودم و این روش رو فکر می کنم دارم سریعتر به کارها می رسم... رمزش این بود که مقابل هر کسی در موقع زنگ زدن بیرون رفتن و هر جایی فکر کنی که خونه خودتی در خلوتی و یا کنار آشنایانی... یعنی حضور دیگران متاثرت نکنه.... همونطور که اونجا فکر می کردی و حرف می زدی همونطور باشی... به احوال خودت دقت کنی و اگر ببینی که داری از اون حالت در میای جلوش رو بگیری و همین می شه رفتار درست... و وقتی این شکلی باشی بدون فکر و دغدغه های الکی کاری رو شروع می کنی و این خودش باعث سرعت به کارها می شه