افکار  من

البته جالبه مسن که می شه قیافش مرودنه و دوست داشتنی و پخته تر می شه

چیزی که همیشه من رو به خودش جذب کرده! گذر سالها رو در چهره یک انسان ببینم

اما متاسفانه این سیما موندنی و همیشگی نیست و شاید خیلی ها ترجیح بدن جوون بمونن

چون نمی دونیم بعدش چی می شه

ولی تاریخ مثل روزهای خاطره انگیز، مثل یک فیلم از جلوی چشمام رد می شه

یاد روزهایی که بچه بودیم! مردم جور دیگه ای بودن! ماشینها خونه ها جور دیگه ای بود....

و همه ما به تاریخ می پیوندیم

همیشه می گم با توجه به این واقعیت قدر وقت و اینجا بودن رو بیشتر بدون ولی باز همصحبتی پیدا نمی کنم

شاید باید می رفتم یکی از معدنهای همین اطراف، با دوست و آشناهای قدیمی

نمی دونم، حتی من کسانی که توی گ گ می شناختنم رو هم ول کردم

نمی دونم دنبال چیم

ولی تصور کن کل این دنیا خونه تویه

یه جوری استفاده کن