افکار  من

هم ما مثل همیم و آخرش هممون احساسی می شیم

همه مون مثل بچه های خدا. یه وقتی می شه که گریمون دربیاد

کسی می خوایم که درکمون کنه

شاید خدا

توی ابرهای دنبال چی می گردیم. انسانهایی فرا زمینی ساختیم. متوسل می شیم

مولا... انگار خدا بس نیست

شاید هم اونها الگویی از بچه های خوب خدا هستند که ما می خواهیم باشیم