برای اینکه پیشرفت کنی و برای اینکه مدیریت کنی و برای همه چیز ... و برای اینکه وسواس نداشته باشی و مودی نباشی... که اینها خودش لازمه خیلی از کارهاست... باید از کمال طلبی و وسواس و تعمیم بیای بیرون... این خودش یک اصل است... از مقایسه کردن بیای بیرون... از اینکه می تونم نمی تونم می شه یا نمی شه و اینطور قضاوت ها بیای بیرون... برای این کار هم باید راحت و بی خیایل باشی... و اینطوری کارها بهتر جلو می ره... تلاشت رو بکنی... و امیدوار باشی اما همه حالتی مورد انتظارت باشه ولی یاد بگیری و ادامه بدی...

بلافاصله تعمیم ندی... موضوعات خیلی وقتها به هم ربطی نداره.. اینکه داری تعمیم می دی و بی خود نگران می شی ناشی از همون حس کمال طلبی و نوعی وسواس است... باید بی خیال تر و راحت بایش و جلوی این افکار رو بیگری... افکاری که می خواد نگرانت کنه و یا تحت تاثیر قرارت بده رو باید جلوشون وایسی... با مقایسه با حرفهای زائد می خواد متاثرت کنه و تو باید جلوی اینها وایسی و متعهد بشی به این اصل که راحت تحت تاثیر قرار نگیری و جلو بری