افکار  من

ببین مهم نیست که طرف کی هست... دوست یا نیست چه می دونم... فکرش چیه کارش چیه باز نمی دونم... نظرش چیه هم نمی دونم... فقط فکرم این بود که بخشی از کارم و نقشه ام و فکرم جلو برو... به شکل عملیاتی و نه فقط باد هوا... یعنی حس کنم گامی برداشته شده و پله بعدی رو مثلا دو روز دیگه بر می دارم... پله ای که مهم است به خاطر خودم... به خاطر وقتی که گذاشتم و کاری که کردم... وظیفه خودم هست که پیگیرش کنم... درست می شه...