بعضی وقتها داشتن عقاید تا حدی متضاد سخت است. وقتی جامعه دوقطبی می شه افراد به سمت یک قطب می رند و دیگه هیج جور نمی خوان و یا خوششان نمیاد که عقاید ملایمتر طرف مقابل رو قبول کنند و یا خودشون عقایدی از هر دو طیف داشته باشند... البته مشکلی نیست. چون مهم هدف هر گروه است...

اما به نظرم اینکه بتونی تا حد ممکن در عقاید منصف و میانه رو باشی و البته جوزده و شعارزده نباشی (نه از این ور نه اون ور) و بعد بتونی یک راه حل منطقی و یک هدف برای خودت ترسیم کنی خوبه... البته این راه حل لزوما یک راه حل وسط بازانه نیست. بلکه می تونه خیلی جدی باشه و بگه که راه حل براندازی و تغییرات اساسی است... اما در نحوه بیان و استدلالش بتونی منطقی و بدون احساسات باشی... یه چیزی مثل صحبتهای همین استاد دانشگاه اصفهان