افکار  من

وقتی به کلیت دنیا نگاه می کنی که این آدمها و ما و همه چند صباحی مهمون هستیم خواه ناخواه آروم می شی... خواه نا خواه به فکر فرو می ری و سهل گیرتر می شی... خواه ناخواه با دیگران حس همزادی و همدردی می کنی... خواه ناخواه به فکر کمک و تقسیم می افتی...