فکر کردن خوبه ... اما خیلی وقتا قضاوتی ندارم... ذهن خسته از قضاوتهای بی مورد... انسانی که می خواد به شکل طبیعی و طبق نیاز و طبیعتش عمل کنه رو با هزاران فکر زائد و خرافات و غیره دربند کردند... حتی خودت رو هم نباید اینقدر قضاوت کنی و باید بگذاری خودت آزادتر و بی فکرتر باشی دیگه چه برسه که بخوای دیگران رو قضاوت کنی... زندگی کن و بزار بقیه هم زندگی کنند.

گفتم بخشی از مردی رو به بی خیالی نسبت به خود می دونم... رهایی و آزادی فکر و دیدن نیاز حتی نیازهای غریزی و روانی و حسی خود... و رک و راست بودن باهاشون... اگر شد حتی عمل برای رفع نیاز... اما دست کمش اینه که تو بتونی این روحیه رو در همه جا و با هر کسی حفظ کنی... با همه راحت باشی...چه در جمعیت چه در خونه همه جا خودت باشی.... انگار روشت و راهت رو پیدا کردی... تکلیفت با خودت و دیگران و دنیا (کلیت دنیا از اول و آخرش) روشن است...