در قبال یک آرزو همه ما احساس تکلیف می کنیم مثل همین انقلاب و بیرون روندن فکر و موجودیت شیخ ها و افراد متحجر. اما الان به علت کار و مسائل دیگه باید روی کار و پایان نامه متمرکز باشم. دوست داشتم آزاد بودم. دوست داشتم می رفتم بیرون توی هوای آزاد. معاشره با افراد و انجام کار و غیره اما الان شرایطم نمی ذراه. اما نمی شه وضعیت خودم رو به ملیونها آدم تعمیم بدم. من فقط یکی از ملیونها هستم. مسلما وقتی به مردم فشار میاد خیلی ها پیگیر به نتیجه رسوندن این حرکت مردمی هستند و چه بسا خبرهایی غافلگیرکننده برسه... به هر حال اینکه من فعلا توی جریان نیستم به معنی نبود جریان نیست. من فقط یکی بودم. این راه ادامه داره