کی اعتماد به نفس داره... شاید ما دیگران رو بیش از اونچیزی که هستند برانداز می کنیم. جوونهای سی و چهل ساله ای می بینم که حتی ازدواج نکردند در حالیکه سی سال پیش آدما توی این سنها هفت هشت تا بچه داشتند خان بودن شاه بودن... بگذریم... شرایط فرق می کنه ولی خوب حتی همین پست و مقام ها هم نشونه بلوغ نیست... الان طرف رییس جمهور است ولی باز هم مضحکه است. برخی حرفها و صحبتهاش خام و مسخره است.. حتی یک شخص هشتاد ساله که کلی هم بزرگش کردند نمی فهمه که در یک سخنرانی چه جوری حرف بزنه و چی بگه تا اینکه مردم ادبش کردند... پس زیادی ایده آل گرا نشو... خیلی ها نمی دونند ... هشتاد نود درصد آدمهای معمولی و عامه هستند... هرچند همین عوام بعضی وقتها کلیت قضیه رو بهتر از خیلی خواص می فهمند. من بحثم سر چیز دیگری است.

اینکه به خودت اعتماد به نفس داشته باشی.... اعتماد به نفس حاصل تلقین مثبت خود و دیگران است. اینکه شاید روز اول با تردید کاری کردی ولی همه گفتند به به آفرین... بعد حتی گفتند تو اینکاره ای و همینطور خودت هم با اطمینان و اعتماد دفعات بعد انجامش دادی... مثلا من توی برنامه نویسی به کی اعتماد به نفس رسیدم... توی درس دادن همینطور...

حالا که حاصل تلقین است پس چرا با تلقین مثبت این حس رو برای خودم ایجاد نکنم؟ و چرا با تلقین منفی خرابش کنم... وقتی توی همه به همین شکل است. یارو اسمش شده فرمانده و هی زیرش رو بالا دادند و اون هم الان کلی اعتماد به نفس پیدا کرده... ولی ممکنه سواد و درک اونچنانی هم در باقی مسائل نداشته باشه... حالا که اینقدر مفت ملت این حس رو می گیرند دیگه چرا ما به خودمون سخت بگیریم. مگه ما از کی کمتریم. سواد عقل درک همه چیز بالا ... تیپ قیافه سلامتی... خدایا شکرت... پس دیگه زیادی کمال گرا نباشیم.... راضی باشیم... زندگی همینه...