افکار  من

گله ای که ازت دارم این هست که چرا فکر کنی که یکی دیگه بهتر می تونه... اونها باید بازی کنند، خوش بگذرونند... و تو هنوز تردید؟ دیگه بس نیست؟ هنوز ایده آل گرایی؟ اصلا مسخره بشی باز یک خاطره بمونه؟ یعنی این شیخ بیشتر می فهمه؟ یعنی خیلی از این مسئولین بیشتر می فهمن؟ بهتر بلدن حرف بزنند؟ اونها هیچ تردید و فکری ندارند؟ اونها هیچ نیازی ندارند؟ چرا نباید رقابت کنی؟ چرا نباید بگی من هم می تونم و تلاشم رو می کنم؟ من هم جذب می کنم... من هم بلدم حرف بزنم... و مهمتر اینکه من هم بلدم خودم باشم و خودم رو به دیگران بقبولونم... چرا باید قضیه رو سخت کنی وقتی یه چیز عادی و معمولی است؟ چرا؟ چرا نباید حتی به بچه هات آموزش بدی؟

چرا نباید حق طلب و عدالت جو باشی؟ چرا نباید آدم خوبی باشی... به خودت باور داشته باش