درسته که من در برخورد با دیگران به حس و حال اونها توجه می کنم ولی کلا باید به سلایق و علایق خودت هم توجه داشته باشی... یعنی می دونی کدوم قسمت از این حرفها منطبق با حرف و ذکر تو هست و کدومش نیست.. علایق تو چیه ... و غیره.. می خوام بگم باید این حالت فعال رو داشته باشی... بگی بخندی ولی لازم نباشه که فقط برای خوشنودی طرف مقابل خودت رو خدای نکرده گم کنی یا ببازی... حرفهات رو بزنی ولی خودت رو هم فراموش نکنی