برای یک لحظه حب به وطن و ملیت و ملی گرایی و ایرانی یا عراقی و غیره بودن رو بزار کنار... یک مجموعه آدم داریم... ما که خودمون نمی تونیم خیابون آسفالت کنیم و یا از هجوم غارتگرها به اموالمون دفاع کنیم... در نتیجه یک عده مردم میان یک حکومت حالا چه در سطح یک شهر و یا کشور ایجاد می کنند که به نفع همشون باشه...

پس معیار واقعی عضو همچین جامعه‌ای بودن نفع به عموم هست... جوری که حتی در سطح جهانی هم که نگاه کنیم، مدیریت و همکاری ما در این جامعه‌ای که عضوش هستیم به گونه‌ای باشه که بتونه یک نفع عمومی رو نصیبمون کنه...

دلیل اینکه برخی کشورها نخبه‌ها رو جذب می کنند باز همین نفع عمومی در سطح جهانی است... چون این عمل باعث تولید بیشتر و بهتر می‌شه و احتمالا با پول کمتر و در نتیجه باز نفعش رو بقیه ملتشون می‌برند... یعنی سرانه بهره‌وری رو برای کشورشون بالا می‌برند.

همه سیاست‌ها و شعارها و حتی حس‌ها باید به این سمت باشه...