همه مثل همیم
نکته مهم اینه که همه ما مثل همیم. هیشکی کامل نیست. این مردم تو اجتماع پر هستند از عقاید و تفکرات واهی، تخیلی و غیر واقعی...
پس تو نباید فکر کنی که باید بهترین فکرها رو ابراز کنی، یا عکس العمل و حرفهای مردم معیار مناسبیه برای درستی یا غلطی چیزی
نباید فکر کنی همیشه مشکل از توست. بعضی مردم خیلی با معرفت هستند و هوای بقیه رو دارند و به افراد احترام می گذارند. خیلی ها اینجور نیستند، یعنی یا بلد نیستند یا خودخواهند... پس عکس العمل اینجور مردم نباید تو رو ناراحت کنه....
تو سعی کنی کاری کنی که خودت خوشت میاد.. حرفی بزنی که خودت خوشت میاد... با کسی باشی که خودت خوشت میاد... همیشه خودت انتخاب کنی.... و واقعا مهم نیست این حرف و تصمیم چی باشه...
مگه ندیدی مردم همه چی و از هر دری می گن.... البته هر چه حرف و گفته ها و رفتارها دلی تر و طبیعی تر باشه بهتره...
ولی خوب در این دنیایی که هیشکی نه از سرنوشتش، نه از عمرش، نه از بعد مرگش خبر نداره... هزار و یک آیین جور واجور و دین های مختلف داریم... تو انتظار چه معیار درستی رو داری؟
خوبیش اینه که همه مون خماریم... هممون شاعریم... هم مون ممکنه چرت و پرت بگیم... حتی اونهایی که خودشون رو معتقد می گیرن ممکنه اساس اعتقاداتشون پوچ باشه
پس هیچی از این حرفا اونقدر جدی نیست.. تو سعی کن به عقل خودت به حس خودت به میل خودت رجوع کنی
راحت باشی.. از ابراز عقیده ابایی نداشته باشی... حرف تو هم مثل هزار حرف دیگه...کار تو هم مثل هزار کار دیگه...
هیچ آداب و ترتیبی مجو... هر چه می خواهد دل تنگت بگو...
ولی با معرفت باش... اگر چیزی رو به خودت می پسندی به دیگران هم بپسند...