همیشه دنبال معیاری می گشتی که ببینی چه کاری خوبه و ارزشمنده و چه کاری ارزشی نداره... یه جورای شد مثل همون یادگیری ماشین... ارزش هر وضعیت به مکان آن وضعیت در یک مسیر به سمت یک هدف وابسته است.... برخی کارها تو رو جلو نمی برند و یا به بیراهه هستند... در واقع نوعی درجا زدن هستند... می شه تا ابد سر مسائل نژادی و قومی و تاریخی و غیره بحث کرد.. خوب که چی؟ هیشکی نمی گه ماستم ترش هست... یا مثلا چه اهمیتی داره که ما سفیدیم یا سیاهیم یا زشتیم یا قشنگیم... به هر حال استدلالهای زیادی رو میشه پیدا کرد که در واقع استدلال نیستند و با کمی بحث منطقی می فهمی که چیزی پشتشون نیست... سرگرم این بحثا و کارها شدن وقت تلف کردن هست...

برعکس باید به کاری روی بیاری که تو رو در یک مسیر دلخواه جلو ببره و دیر یا زود نتیجه و ثمره اش رو بچینی و وقت برای خوشگذرونی در یک سطح بهتر و بالاتر هم هست.... هرچند هر از گاهی باید ارزش استفاده از زمان حال رو هم بدونی