دموکراسی

دموکراسی همینه، نظرات مخالف وجود داره، افراد سودجو وجود دارند، افرادی وجود دارند که سعی دارند بر روی فکر و ذهن مردم اثر بگذارند... اما همه مردم فریب اونها رو نمی خورند و به کسانی که حرف بهتری می زنند و قابلیت اعتمادند رای می دهند... البته صداهای مخالف باز خاموش نمی شوند و سعی می کنند رای بیشتری رو در رقابتهای بعدی کسب کنند ... برای اینکار مجبور می شن که تغییر رویه بدهند و بعضی وقتها هم اگر حرف درستی دارند خود به خود عده بیشتری را همراه خود می کنند.

جایگاه

در مورد این هم می خواستم بنویسم هم که از کنارش رد بشم... اینکه جایگاه من و یا جایگاه واقعی من در این اجتماع در این گروه در این اوضاع چیه و کجاست... البته این موضوع به این بستگی داره که فارغ از اینکه کجاست خودت چی می خوای.... اما بلاخره آدمها متفاوتند و به طبع آن تا حدی باید جایگاهشون فرق کنه... پس به جایگاهت هم فکر کن... اما به خودت ارزش بیشتری قائل شو... شاید مثل همون انیمیشن "دلیر"

قابلیت تکیه و اعتماد

یکی از ویژگیهای خوب در هر شخص قابلیت تکیه و اعتماد کردن به اون شخص هست....

افرادی که خلاق، متفکر، واقع بین و بیشتر خوشبین، منصف، راستگو و مدبر هستند می توانند حائز این ویژگی باشند... این افراد می توانند اعتماد بسیاری را به خود جلب کنند.... 

برعکس آدمهای سواستفاده گر، دروغگو، ریاکار و بادی به هر جهت کم کم این جایگاه رو بین مردم از دست می دهند.... 

تمرکز

چرا نمی تونم تمرکز کنم؟؟؟؟ من قرار بود وقتم رو بزارم روی تحقیق در مورد کارم... در مورد استفاده دانش در پردازش زبان... باید کنجکاوانه با این مسئله برخورد می کردم... کافی بود هر روز اطلاعاتم رو تکمیل می کردم و جلو می رفتم.... اما الان چند وقتی هست که هر وقت به اینترنت سر می زنم وقتم با سایتها و بحث های بی خود می گذره... این ممکلت همیشه بوده و هست.. بحث های سیاسی و غیره هم فایده ای نداره... این بحث ها همیشه هست... نمیشه وقت رو تلف این چیزها کرد... تاریخ هم بوده و هست... ملیاردها آدم توی همین ایران به دنیا اومدن و رفتند... تاریخی به یادگار مونده... و هر کشور هم سرنوشت و زندگی خودش رو داده... اما تو باید به کار و اهداف خودت برسی... اگر همه به فکر زندگی و کارآفرینی و کار باشند... خودکار مسائل سیاسی و اقتصادی هم حل می شه... صحنه سیاست هم برای کسانی هست که بیشتر از عمل حرف می زنند.... بگذریم... هر جور شده خودت رو بکشون روی کارت .. حتی شده روزی چندتا لینک... روزها مثل برق و باد میان... این حرف گزافی نیست.. باید قدر لحظات رو بدونی... از همین الان.. سعی کن اون سایتها رو کمرنگ کنی و بعد ولشون کنی....

مردم ایران

باز هم دچار تناقض مسخره شدم... انگار نمی شه در آن واحد هم یک خبر خیلی خوب شنید هم خبر بد... انگار نمی شه هم برخی کارها رو قبول کرد برخی رو قبول نکرد... انگار نمی شه برخی کارها رو محکوم کرد برخی رو نکرد... انگار نمی شه نه بدبین بود و نه خوشبین.... باید یا بدبین باشی که نتیجش اضطراب هست و یا خوشبین... حتی اگر خوشبین هم نباشی و بدبین هم نباشی باز اضطراب اینکه قراره چی بشه وجود داره... انگار نمی شه تکلیفت رو معلوم کنی که له کسی هستی یا علیه کسی یا کشوری.... این که بخوای به یک چیز صددرصد خوب یا بد برسی کار به قول معروف عبثی هست... باید به نسبیت تن در بدی... باید به نسبیت تن در بدی و از عقل و تحلیل و انصاف خودت برای قضاوت استفاده کنی... این کاری که خیلی ها می کنند اما به ورطه خودخواهی می افتند اما تو باید منصفانه انجامش بدی....

داشتم می گفتم جای مردم ایران کجاست؟ من از رای اکثریت مردم ایران استقبال می کردم.... البته شاید در مورد آمریکا اشتباه می کردیم... اما بلاخره اکثریت عقل جمعی بهتر از اقلیت هست....