الان که مرور می کنی خوب خیلی جاها باید متوقف می شدی و سوال می کردی

زمانی که حقوق رو قطع کرد نباید ساده می گرفتی قضیه رو... چرا؟ شاید باید به همون شریفی می گفتی که به یارو نماینده بگه

یا روز اول نماینده خودش باید در مورد هزینه پیش قدم می شد... یعنی اینقدر نمی فهمید...

توی این قضیه بی مسئولیتی اونها که زیاد بود... اما بلاخره تو هم باید یه سری علائم رو جدی می گرفتی... چرا قطع کرد... و ادامه اون چه معنی داره... بدون قرارداد و بدون حقوق ماهانه... دیوثی امثال فاتحی که دیگه آخرش بود...

الان حالم خیلی خرابه... حالا اتفاق که می افته... نهایتش بخوان دویست تومن بدن... این می شه بهای این تجربه... تصور کن دیگه حتی جواب پیام و تلفن هم نمی دن... ذهنم هم گاییده شد این وسط...