در مورد تقابل تعمیم و واقع بینی می گفتم... در مورد تعمیم و تفکیک قضایا می گفتم...
در واقع این مشکل عمومی است... اینکه خیلی از حرفها و صحبتها در این حکومت ناشی از تعمیم ها است... انگ زنی و کلی گویی و شعار دادنها از همین قضیه ناشی می شه
ببین واقع نگری و تلاش خوبه... همیشه راههایی هست که با تلاش به دست میاد همیشه می شه امیدوار بود که با پیگیری بدست میاد
اما توقعات زیادی شاید سوء تفاهم و اضطراب و تعمیم پیش میاره و بعضی وقتها باعث تعلل هم می شه...
پس با دونستن این اصل تلاش کن و تعمیم نده... امیدوار باش اما واقع بینانه و تلاشگرانه... نه کمال گرایانه و با حساسیت
با آرامش و خونسردی
توی زمانه اضطراب دیگه نمی دونم چه کاری درسته چه کاری نیست... تناقض و تعارض و اضطراب... و گاهی احساس گناه و ملامت...
خدایا تو بگذر... خدایا تو همه رو به راه راست هدایت کن... خدایا کمک کن کارهام درست بشه... خدایا به پدر و مادر و همسر و بچه هام سلامتی بده... خدایا مشکل همسرم رو حل کن... خدایا به همه کمک کن... خدایا به من هم آرامش اعطا کن... همراهم باش... انشالله که درست می شه... خدایا من شاید اشتباه می کنم اما تو ببخش و کمک کن... اینجا هم امیدم به کمک تو است... بهش کمک کن...