نظر و سوال کاربر
سلام
خوب نیست استاندارد دوگانه داشته باشیم. اوایل با نقدها و اعتراضهاشون همسو و موافق بودم. کمکم دیدم همون رویهای رو پیش گرفتن که ازش متنفرم. به اسم آزادی
ازخانمهای چادری و مردان ریش دار تا علی بابا و میهن، از اسنپ و دیجیکالا تا ساسی مانکن و گوگوش
با ظلم نمیشه ظالم رو بیرون کرد.با شعار نمیشه نظام رو تغییر داد اونم شعار پوشالی که در عمل دقیقا برعکسش رو انجام میدین.
بشینین یه کم فکر کنین با تهدید هنرمندان ،با تحت فشار قرار دادن اصناف با تحریم شرکت ها انقلاب شکل نمیگیره.انقلاب باید اول تو فکر و قلب مردم باشه و معترض ها متاسفانه مردم رو از خودشون نا امید کردن با رفتارهای خشن ،با تخریب اموال عمومی و خصوصی با توهین به اعتقادات دینی افراد مذهبی خلاصه بدجور باختند خیلی بد
پاسخ:
سلام، در کل می فهمم چی می گید اما یک قسمتهایی از حرفاتون متناقض است. تهدید هنرمندان که کار دولت است. حالا اونجا به دو هنرمند اعتراض کردند که معلوم نبود نقشه کی بود و بعد هم دوباره اونها کنسرت اعتراضی گذاشتند. البته خود اعتراض مردم هم بی جا نبود و گفته بودند در حالیکه مردم ایران عزادار هستند اینقدر به فکر خود بودن درست نیست. اما فشار اصلی به هنرمندان داخلی بوده و هست به خاطر حرف زدن. حتی الان شنیدم به تیم فوتبال ساحلی رو هم تحت فشار گذاشتند چون شادی نکردند. مگه شادی کردن زوریه؟! اونها هم غم این کشته ها (حالا به هر دلیلی) رو داشتند.
در مورد اغتشاشات و تخریب و غیره واقعیتش من هم قبول ندارم و نمی دونیم کار کی هست. البته حدی از اغتشاش و خشونت در درگیریها پیش میاد. قضیه این است که خود دولت با ندادن مجوز راهپمایی که حق مردم است باعث این قضیه شده. مگر شما تظاهرات مسالمت آمیز و چندصدهزار نفری رو در کشورهای دیگه ندیدید؟ حتی ممکنه عروسکی از مسئولینشون هم درست کنند. به این می گن آزادی تجمع و بیان.
البته اغتشاش چیزی است که دولت استقبال می کنه تا به اون بهونه هم تفرقه بندازه در بین مردم و هم اینکه اعتراضات رو سرکوب کنه. به همین دلیل حتی برخی اغتشاشات ممکنه ساخته خود دولت هم باشه. به هر حال، ما معترضین باید فکری به این قضیه بکنیم. اغتشاش نه خواسته ما است و نه مشکل ما است و دولت نباید با تاکید زیاد روی این قضیه اصل اعتراض و مطالبات رو بی پاسخ بگذارد. اگر این کار رو بکند اعتراض دوباره شعله ور خواهد شد.
اما در مورد تحریمها و بقیه مسائل
آیا شما اعتراض دارید یا ندارید؟ آیا شما اعتقاد به تغییرات دارید یا ندارید؟ مثل تغییر برخی قوانین مثل همین مسله حجاب اجباری و یا نظارت شورای نگهبان و فیلتر کردن نمایندگان (که نتیجه شده همین مجلس فشل و بی سواد) و خیلی از انتقادات دیگه و یا حتی در حالت کلی جدایی دین از سیاست. باید تکلیفت رو با خودت روشن کنی.
خودتون هم دیدی که تا به دولت فشار نیاری کاری نمی کنه... بعد از ۵۰ روز درگیری تازه قالیباف وعده برخی تغییرات رو داده که معلوم نیست راست باشه یا دروغ. خوب می تونست از اول بده، اونها که می دونند مردم به دلایل مختلف ناراضی هستند و اعتراض دارند.
پس اگر قرار فشار بیاری تحریم و اعتصاب و استمرار حضور و اعتراض برخی از روشهای اون هست تازه اینها روشهای اعتراضی مسالمت آمیز است. مردم روی این قضیه دراند متحد می شن. الان بیچاره ها شهرهای کردنشین چند وقت اعتصاب کردند. اعتصاب به خود افراد و مردمشون نیز فشار میاره و نشانه اعتراض است. یا دولت باید پاسخشون رو بده و یا باید بقیه مردم صدای اعتراضشون رو بلندتر کنند تا به داد اینها هم برسند. به همین خاطر تحریم شرکتهایی که با دولت همکاری داشتند لازم است. نهایتش اونها هم می شن مثل همون بدبختهایی که اعتصاب کردند و یا خیل جوون بیکار و بی آینده. و تا فشار هم نباشه اینها که دلشون به مردم نسوخته که جوابی بدن. هنوز جوابی به کشته های زاهدان ندادند و عاملینشون رو معرفی هم نکردند و تازه تریبون نمایندشون رو قطع می کنند. این صحنه هاست که مردم رو بیشتر عصبانی می کنه...
در مورد چادر کشیدن که فکر کنم اغراق می کنید و حرکت چهارنفر رو نمی شه به پای مردم گذاشت. اما یادمون باشه اگر هم کسی این کار رو انجام داه که البته نادرست است، به زور چادر سر کردن که رویه دولت است هم نادرست است. پس دوتاش زشته... البته اگر اوضاع آروم بشه و این قانون زور برادشته بشه و اونها به مردم گیر ندن کسی کاری به کارشون نداره... مثل کشورهایی دیگه مسلمان. چون اهمیتی نداره کی چی می پوشه... حتی عمامه پرانی هم به همین خاطر است که به شیخ ها یادآور بشیم هرچه به خود نمی پسندی به دیگران هم نپسند. اگر مردم تا حالا کاری به لباس و عمامه شما نداشتند شما هم نباید به لباس اونها کار داشته باشی و حالا مزه دخالت در امور دیگران رو بفهمند. همینها بودن که می گفتند حجاب اجباری است و هرکی دوست نداره از مملکت بره.. حالا هم مردم می تونند بگن هر کی دوست نداره از مملکت بره.. اما نمی گن... اونها فقط دنبال حق حقوق خودشون هستند. پس اصل قضیه رو فراموش نکنیم و تکلیفمون رو هم با خودمون روشن کنیم. به هر حال نظامهای اقتدار گرا همشون محکوم به شکست هستند مگر اینکه به سمت دموکراسی بیان. این همه آدم تا حالا کشته شده از صد سال پیش تا حالا که مردم ایران حرکتشون رو به سمت دموکراسی واقعی شروع کردن و این راهی است که باید رفت و هرچه زودتر انجام بشه هم مواهبش بیشتر است و هم هزینه کمتری داره...
شما فکر کن ببین ۴۳ سال از عمر آدما در این حکومت مسخره رفته... آیا می خوای بلاخره شاهد تغییر باشی حالا یا برای خودت و یا برای نسلهای آینده. وقتش الان است... از اعتراض برای حقوقت هیچگاه نترس و نگران چیزی نباش... این ظالمین هستند که باید بترسند.
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم آبان ۱۴۰۱ ساعت 8:49 توسط بینام
|