یک هدف خوندن این مقالات و ریویو ها این هست که نتیجه گیری کنی.... می خوای به این نتیجه برسی که چکاری بکنی .. چه کاری شده... اگر چکار کنی چی میشه... اینها نتایجی است که دنبالش می گردی... نتیجه گیری کردن
ایده آل گرایی وقتی که می خوای کاری بکنی و می دونی که اونها هم ممکنه بخوان کار خوب باشه مثل سایتی مقاله ای چیزی خوبه اما در بقیه امور خوب نیست... باید بتونی راحت ازشون رد بشی و چشم پوشی کنی... لازم نیست هر کار غیر مرتبط و مسخره ای رو هم ایده ال انجام بدی... این رویه همه مردم هست... توی کشورهای دیگه همه همه کارها ایده آل نیست و همه مردم هم کارها رو ایده آل انجام نمی دن... این خصلت همه مردم هست .... ولی کارهای مهمشون رو درست انجام می دن...
از طرفی هم برخی وقتا هزینه آزمایش ها رو باید بدی... انسان مثل یادگیری تقویتی باید آزمایش کنه تا خوب و بد و پیچ و خم بیاد دستش
تناقضات و تعارضات زیاد پیش میاد... از یک طرف متنفر می شی از همه... از مملکتت... از ایرانی جماعت ... روز دیگه متنفر می شی از هر جماعت دیگه ای توی کشورهای دیگه یا شاید همه آدمها... آدم خوب و بد همه جا هست نباید با برچسب ملیت آدمها رو قضاوت کرد...
هر چند در صحنه ملی همه خوب بلاخره کشورها لزوما دوست نیستند... و باز وظیفه یک ملت هست که بتونه حق و حقوقش رو بگیره و امنیتش رو حفظ کنه...
نمی دونم... نمی دونم... این ها هم تعارض آفرین هست این ها هم تناقض آفرین هست... انگار هرچی وابستگیت به هر چیزی بیشتر می شه ... بیشتر دچار تناقض و تعارض می شی... بعضی وقتا می خوای دفاع کنی می گی از چی دفاع کنم ... بعضی وقتا غرور و ملی پرستی افراد برات مسخره میاد... از طرفی وادادگی و ایده آلگرایی و بی غیرتی یک سری دیگه .... نمی دونم
به همین خاطر هست که از قدیم گفتن که رها شو از وابستگی ها...
قبل از اینکه یک مقاله رو بخونی و یا هر چی رو بخونی می تونی بنویسی انتظارت از خوندن اون مقاله چیه... می خوای در آخر چه سوالاتی در ذهنت پاسخ داده بشه... و چه ابهاماتی برطرف بشه...
البته بعضی وقتها سوالات کلی هست و لازم نیست وارد جزییات شد... نیاز هست کلیت فهمیده بشه و نه جزییات...
پس حتی سطوح فهم خودش در درک مطلب می تونه جای تحقیق باشه...
بعضی وقتها می خوای توجیهات شخصی رو چک کنی و اصلا ببینی توجیه درست و منطقی دارن یا از سر خودخواهی حرف زدن... به همین خاطر سوالی می کنی و منتظر جواب فردی... در این حالت اگر دیدی فرد داره اراجیف می گه فرضیت اثبات شده و لازم نیست دیگه خیلی درگیر طرف بشی... نتیجه ای که می خواستی رو به دست آوردی و می تونی رد بشی و بری به کارت برسی
اضطراب ها خورده و نمه وارد می شن و آدم را دچار هول می کنن... حالا اضطراب دارم که آیا کسی پیدا می کنه... حالا هم پیش دست پدرش ... شاید هم براش مهم نیست... من که گفتم ترمهای دیگه با من... اضطراب انتخاب موضوع از یک طرف این هم که چی فکر می کنه اضطراب بعدی... به همین خاطر یک فایده پیگیری و انجام کارها این هست که دیگه اضطرابش رو نداری... از اضطراب لعنتیش خلاص می شی و به امید روزی هستی که با فراغ بال کار کنی و تفریح کنی...
یوگا یک سری کشش ها و انقباضها و نگه داشتن بدن در اون وضعیت و تنفس هست... بعضی وقتها حالت نشستن ما.... برخاستنهای ما و حرکات ساده می تونن در آرامش کمک کنند و حتی به نوعی ورزش حساب بشن... راه رفتن و تمرکز روی قدمها... قدم زدنها اینها همه نوعی روشهای مراقبه و آرامش و ورزش هست... آگاهی به این نوع حرکات کمک می کنه که بتونی برای آرامش دادن به خودمون استفاده کنیم...
بعضی وقتها ما از سر احساسات یکی رو محکوم می کنیم و از یکی دفاع می کنیم. یک مسیولی رو ممکنه محکوم کنیم و یا از یک کشور خارجی و یا حتی شخصی مثل ترامپ دفاع کنیم.... درسته که هر شخصی به فکر منافع خودش هست و نمی شه خورده گرفت ولی سوال این هست که سود و ضرر این دفاع و یا حمله به تو چیه؟
این می تونه یک معیار خوب برای حرف زدن و قضاوت باشه... تویی که از یک کشوری که داره به ناحق تحریم می کنه و هدفش و سودش در به آشوب کشیدن و عقب نگه داشتن کشورهاست اگر فردا گرسنه بشی و محتاج نونت بشی باز دفاع می کنی؟
فرقی نمی کنه کسی که از یک مسیول و یا ایدیلوژی که باعث زیان و ضرر به کشور می شه دفاع می کنه چقدر حاضر عوارضی که متوجه خودش هست رو قبول کنه...
بعضی وقتها هم حقیقت بالاتر از هر نوع نگرش جانبدارانه هست... حقیقت خنثی است... و تو این دنیا هر چیزی که خنثی تر باشه آرامش بخشتر و پایدارتر هست
قابلیتهای خوبی داره... چیز خوبی شده... کارهایی که روش شده هم خوب بوده... ولی فعلا باید خودت استفادش کنی و به پروژه و کارت برسی ... شاید تجارب و ایده های اینجا برات مفید باشه...
شاید ایده ها ش بعدا به کارت بیاد... ولی خوب باید فعلا سوییچ کنم روی کارم.... بعدن هم وقت هست... الان خوب بود...