چرا که نه

مگه من چیم کمتره؟ این همه آدم که میان توی اجتماع، راحتن، به خودشون حق حرف زدن، حق نگاه، حق رفت و آمد می دن، مگه من چیم کمتره، یا اونا چی بیشتر دارن؟ آیا اونا آدمای کاملی هستن؟ نقصی ندارن؟ چرا به خودشون اجازه دخالت می دن، خودشون رو مستحق می دونن

یا من در موردشون اشتباه می کنم، یا اینکه به هر حال همه اینها حق تو هم هست.

خود باوری

حس خوبی نداشتم، البته خوب توجیهاتی هم دارم، به هر حال اتفاق افتاد

موتور حرکت آدم خودباوری و اعتماد به نفسه، اینکه لیاقت و توانایی کاری رو داره و حقش هست که جلو بره و احتمال موفقیتش زیاده و اگر کسی به تلاشش احترام نگذاره جلوش وای میسه

اما این اتفاقا یه کم ممکنه ادم رو سست کنه، ولی نه، این همه افرادی که یک صدم سواد و مدرک تو رو ندارن

اینا همه نشون می دن که تو آدم باهوشی هستی، نباید حساس باشی، بخشی از باهوشی هم اینه که تو سعی می کنی مهارتات رو افزایش بدی، درک کلیت از قضایا رو بهبود بدی، افکارت رو مدیریت کنی، توان حل مسئله تو بالا ببری، مهارت تحقیق و پرسشگریت رو بهبود بدی، مهارت زبان و جمله بندیت رو بهبود بدی

انسان یعنی تلاش برای بهتر شدن و کسب تجربه

منطقی بودن

باید یاد بگیری لذت منطقی بودن و البته ناامید نبودن و دنبال چاره گشتن بهتر از خوشبینی صرفه

کمک

یکی از انگیزهای با دیگران بودن و در اجتماع بودن، کمک کردن به دیگرانه

در کمک کردن لذتی هست که هم خودت رو ارضاء می کنه هم نظر مثبت دیگران رو جلب می کنه

یعنی هدفت نباید خودنمایی یا تحمیل خودت باشه، فقط سعی کنی که به دیگران کمک کنی

همکاری کنی، همفکری کنی

به خوشی پایان کار فکر کن

امروز چکار کردی، درسته چیزایی یاد گرفتی ولی توی کار اصلیت پیشرفتی نداشتی!!!

طفره نرو، خواهش می کنم متمرکز باش، به لذتی که از اتمام یک کار می بری فکر کن و همین بشه انگیزت

اقدام

صد دفعه گفتم شروع کن، تو شروع کنی خوب پیش می ری، فقط شروع کن

التزام به پرهیز

فقط پرهیز، فقط پرهیز

چون روزانه اگر نخوای جلوی خودت رو بگیری کلی وقتت رو صرف چیزهای چرت و پرت می کنی، عکس و فیلم و نظر و تصویر و فیسبوک ... باید خودت رو کنترل کنی

هر وقت وسوسه شدی به خودت یادآوری کنی که وقت کاره

 

وگرنه همین خرده خرده ها کلی از زمانت رو می گیره

 اگر دقت کنی می بینی که با اینکه پشت کامپیوتری ولی به هر بهانه ای داری از کار اصلی می گریزی، لحظاتی که واقعا داری فرار می کنی رو بهشون دقت کن و دوباره به کارت برگرد

 

داشتن امید

ادم می خواد همیشه امیدوار باشه، خیلی ها هیچی نیستن، همه کاراشون اشتباهه ولی اعتماد به نفس خوبی دارن و همین قضیه هم باعث پیشرفتشون می شه

 

نباید خیلی هم وسواس داشت و هی اضطراب داشت، باید با خونسردی و اعتماد به نفس جلو بری

دیروز به انگلیسیم خیلی می بالیدم، که البته خیلی عالیه و در حال پیشرفته

باید دیگه زیادی هم وقت تلف نکنم، دانشجوها رو در نظر بگیر، چطور قانونی میشی

پس خودتم فرمالیتش کن کارت رو جلو ببر

وسواس کیفیت همیشه بوده و هست

 

پیگیری

احساسات رو بذار کنار، خودت رو قبول کن و همونطور که فکر می کنی و به فکرت ایمان داری خودت رو به دیگران تحمیل کن و یا بهتر بگم نشون بده.

صحبتها و این مسائل هم تابع یک سری روندها و پیگیریهاست، مجاب کردن، صحبت کردن، ممارست، پیدا کردن راه و ....

بدون دخالت دادن احساسات راه حلش رو پیدا کن.

اگر بدونی که هدف اصلی تو اینه که قال قضیه رو بکنی و خیالت رو راحت کنی بی توجه به هیچ چیز دیگه، می بینی که پیشرفت بیشتری خواهی داشت

به این معنی که کار دارم باید یه روز وقت بزارم برم و ....