در مورد سوالات اساسی نوشتیم و گفتیم اما باز همیشه تا زمانی که ابهام وجود داره می شه سوال کرد جوری که قضیه روشن بشه... برای مثال این مدلهای یادگیری (درس یادگیری ماشین) و دسته بندی هاشون همشون قراره یک مسیله ای رو حل کنند... در مورد ماهیت مسیله دیروز نوشتیم ولی فارغ از این مدل بازیها مهم کاربردشون هست... به چه کاری میان... قرار نیست توی این چارچوبها اصل کاربرد فراموش بشه.. این درسها همش می خوان کاربرد رو آسون کنند که باز کاربرد از نیاز بر میاد...

شاید بشه گفت در سوال کردن محدودیتی نیست و یا حتی در نیازها... نیاز به جستجوی اطلاعات.. نیاز به اتوماسیون... نیاز به پاسخگوی هوشمند...

روشها تعریف دارند و طبق تعریفشون بر روی دسته متفاوتی از مسایل اجرا میشن... یادگیری با ناظر یک راه حل داره یادگیری بی ناظر یک خط مشی و چارچوب و پیشنیاز داره

این که چه جوری مسیله رو حل کنی بعضی وقتها به این برمیگرده که چه جوری مسیله رو فرموله کنی... در قالب چه روشی فرمولش کنی... در قالب چه روشی بگنجونیش و یا خودش ذاتا با کدوم روش بیشتر جور در میاد... اما بعضی وقتها یک روش ساده تر کار رو راه می ندازه نیاز نیست که یک روش پیچده براش فرموله کنیم و استفاده کنیم... به نظرم جایی که نگاشت مستقیم و مشتق پذیر و وابسته به پارامتر وجود داره مسیله میشه یادگیری با ناظر ولی جایی که راه حل تکه تکه است و به شکل دنباله اعمال هست و خروجیها مستقل نیستند از هم می شه یادگیری تقویتی.... کلیت مسایل همشون بحث ورودی و خروجی است... اما ورودی می تونه دو عدد باشه و خروجی حاصل جمعشون... اما ورودی می تونه یک آرایه باشه و خروجی بشه همون آرایه ولی مرتب شده ... و یا خروجی می تونه دنباله باشه ... چرا یک عدد باشه؟ و یا یک policy باشه که بشه اجراش کرد....